Ban Player !!! ย้ายบ้านไป banplayer.multiply.com แล้วครับ

==ช่วงนี้ซวยจริง==

เฮ้อ มาเล่าถึงความซวยของตัวเองก็ดูจะขำ เอาเหตุการณ์หนักๆเลยละกัน

 

เริ่มต้นเมื่อสองอาทิตย์ก่อน วันอาทิตย์มีบอลภาค 7 คน ผมก็เล่นให้ทีม mcpe เล่นได้ครึ่งหนึ่งของคู่แรก ยิงไปเม็ดนึงสวยมาก ในใจก็คิดว่า yes วันนี้จะยิงๆๆๆ อาจารย์มาข้างสนาม ถามว่ามีที่ให้ผมลงไหม ไอ่เราก็ตอบว่ามี เพราะว่าตอนนั้นมีเด็กปีหนึ่งมาช่วยเล่นแทน พูดไม่ทันขาดคำ ชาร์จกะโกล์ ความซวยเริ่มบังเกิด โอ้วเข่าบิด ปวดโคตรๆ คิดภาพว่าโอเว่นเข่าบิดตอนบอลโลกอะ ประมาณนั้นเลย ตอนบ่ายก้เลยไปโรงพยาบาลวิภา หน้าเกษตรนั่นแหละ X-ray เช็คว่ากระดูกหักหรือเปล่า อึมมไม่หักเว้ย ได้ยามา สรุปเสียตังไปก่อน 1080 บาทแล้วหมอก็บอกว่าให้มาหาหมอที่สถานพยาบาลต่อ วันจันทร์ก็มาหาหมอ พอดีเจอหมอกระดูพอดี สรุป ใส่เฝือกอ่อนเลย ไม้เท้าโด๊ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ยังตรวจอะไรไม่ได้เพราะว่าเข่าบวม ไม่รู้ว่าเอ็นหรือกระดูกอ่อน แต่ยังไงก็ไปไหนมาไหนลำบาก

 

ความซวยครั้งต่อมา

     หลังจากไปหาหมอกระดูกหมอนัดอีกสองอาทิตย์ (พอหมดอาทิตย์แรกเราก็ไปหาก่อนเผื่อปรึกษาหมอ หมอไม่มา แป่วววว รอเก้อเลย) วันจันทร์ก็เดินไปเกษตรตามปกติ เอาไม้ค้ำไปด้วย กะว่าจะเอาไปคืน เพราะว่าคงนอนที่มหาลัยเลยจะได้ไม่ต้องเดินทางมาก ก็โทรหาพี่พาสน์

ผม "พี่ครับ รอผมไปกินกาแฟด้วยนะ " 

พี่พาสนฺก็บอกว่า"เดี๋ยวมาแล้วโทรมา พี่จะได้ลงไป"

     ระหว่างทางมาก็เอาผ้าไปส่งซักที่ร้านพี่เดือน คุยกะพี่เดือนโอ้วพี่แก โดนขโมยโทรศัพท์มือถือ ก็บ่นๆ กันไป พอเดินออกมาจากร้านพี่เดือนก็ยังไม่รุ้ว่าความซวยกำลังจะมาเยือน เดินมาจากร้านพี่เดือนไม่ถึง 10 ก้าว โอ้ว อยู่ดีๆ รู้สึกว่าเจ็บขาโดนดึง หันไป ไอ้หยาๆๆๆๆ หมากัดขาอีกข้างที่ไม่ได้ใส่เฝือก มันกัดแล้วดึงเลยเป็นรอยทางยาวประมาณคืบนึงแต่ไม่ลึก เฮ้อกรรม ก็ไม่ว่าไร เพราะว่าเจ้าของเองก็คงไม่อยากให้มันไปกัดใคร แต่ว่าผมกลัวว่ามันจะไปกัดเด็กเนื่องจากเด็กในซอยมีเยอะ ผมก้เลยโทรไปบอกพี่พาสน์ว่าได้รอผมนานแน่

ผมโทรไปครั้งแรกพี่พาสน์ก็เคลียร์สายทิ้งเพราะนึกว่าผมถึงมหาลัยแล้ว ผมก้โทรไปอีก

จากนั้นก็เลยไปหาหมอที่สถานพยาบาล ไปติดต่อที่ counter พี่เขาก็บอกให้ไปทำแผลก่อน จากนั้นก็โดนฉีดยากันบาดทะยักกับพิษสุนัขบ้า เฮ้อตอนนี้ยังเหลืออีก 6 เข็ม

 

ปล.ถ้ามีอะไรซวยอีกจะมาเล่าให้ฟังละกัน

 

เมื่อวันอาทิตย์ไปวัดเบญจมฯมา ไปทำบุญกับครอบครัวได้ไปถ่ายรูปมานิดหน่อย

เนื่องจากขาโด๊ะ ยังไงซะต้องไปซ่อมอีกรอบ แต่ยังไม่รู้ว่าวันไหน...

     เมื่อเดินไปไหนมาไหนลำบากความเศร้าจึงบังเกิด มันก็เป็นอุบัติเหตุตอนเล่นบอลเนี่ยแหละ ทำให้เดินไปไหนมาไหนลำบาก(มาก) อาการหมอยังบอกไม่ได้เพราะว่าตอนนี้ต้องรอให้ขาหายบวมก่อน แต่คงไม่เป็นไรมาก แต่ที่เป็นมากก็คือเซ็ง อยากเล่น อยากเดิน อยากเตะบอล เฮ้อ....

     ปล.พอดีเห็นผีเสื้อติดอยู่ที่กระจก เลยนึกถึงตัวเองที่ไปไหนมาไหนไม่ได้ ก็เลยช่วยซะ.....

ปีนี้ก็เป็นอีกปีที่มางานนี้ลอยกระทงที่เกษตร แต่ปีนี้ไม่ได้ลอยกระทงเหอๆ

ที่ กทม. นี่ดีกว่า ชม. ตรงที่ไม่เล่นประทัดกันเยอะ ไม่มีสงคราวอ่าวน้ำปิง(เล่นประทัดไม่รู้จักบันยะบันยัง) น่าเบื่ออันตราย

ยิ่งพวกกินเหล้าแล้วมาโยนใส่สาวเหอๆ

 

ปีแล้วเรียนเลิกค่ำ เลยมาเกือบสี่ทุ่ม ปีนี้มากะเพื่อนๆ เลยมากันตั้งแต่เย็น ปีนี้เน้นขายของ ขายข้าว ขายของกิน (ขายกระทงนี่มันปกติอยู่แล้วเพราะว่าเป็นงานลอยกระทง)

เดินรอบ สระน้ำ ตรงประตูพหล คนคับคั่ง แต่ก็ไม่มีอะไรโดดเด่นมาก เท่ากับ สาวน้อยตกน้ำ

สาวน้อยตกน้ำเป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจมา(แต่ดันถ่ายรูปไม่ทัน) ง่ายๆ ก็คือ เป็นแท่นให้นั่งน่นแหละ สิ่งที่แตกต่างก็คือ

     1 ไม่มีสาว ชายล้วน

     2 สิ่งที่ขว้าง ไม่ใช่บอล แต่เป็นขวดน้ำ (โทะ คำเหนือ) เอาเป็นว่าใส่น้ำในขวดน้ำที่ขายๆ กันหนึ่งในสี่ แล้วขว้างไปเลย ที่เห็นๆนี่มีทั้งขว้างปุ่มที่ทำให้ตก กะขว้างคนมานั่ง สุดยอดฮาดี

เอ... ชักอยากรู้แล้วสิว่าม.อื่นๆ เขาเป็นไงกันบ้างจะมีอะไรสนุกๆไหม

เพิ่งไปมาวันที่ 22 ตุลา 49นี่เอง กะพี่พาสน์

เริ่มต้นก็ออกจากเกษตรตอน 8:00 น. แล้วก็ไปสวนรถไฟ ตรงจตุจักร มีเรื่องตื่นเต้นแต่เช้า ขึ้น TAXI TAXI ขับรถปาดเลน ตอนกลับรถเวลามาจากวิภาวดี แล้วเลี้ยวกลับรถตรงเซ็นลาด ไอ้เราก็เห็นแล้วน้า ว่ามีตำรวจ เลี้ยวเข้าไปป้าบ ตำรวจเรียกปุ๊บ เหอๆ โดนจับเลยครับพี่น้อง พี่คนขับแกก็ใบขับขี่โดนยึด เอาเข้าไป ทีนี้เลยเสียรถสองต่อเลยเรียก TAXI อีกคัน ทั้งๆ ที่จะถึงอยู่แล้ว

พอไปถึงก็เช่าจักรยาน คันละ 20 บาท โย่ๆ ปั่นๆๆ

ถ่ายรูปๆๆๆๆๆ มีสวนผีเสื้อด้วย แต่เหมือนว่าจะมีผีเสื้ออยู่ สามชนิด อันแรก ในรูปอะ ตัวสีเหลืองๆ อันที่สองสีขาว อันที่สามตัวใหญ่ จริงๆ ถ่ายมาเยอะมากอะ ไอ้ตัวใหญ่ (สงสัยกินอิ่ม) แต่ว่าเบลอหมด เซ็งจิต

ตอนไปถ่ายก็เจอคนมาถ่ายกันเยอะ (แต่อิจฉาหวะ เขามีนางแบบมาด้วย แง้ๆ ไม่มี) ได้ลองฝึกฝีมือการถ่ายรูป ถ่ายไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็เก่งเอง ประมาณนั้นแหละมั้ง

แต่ว่าถ่ายๆ ไป ร้อนมาก โอ้ย น่านอน เหนื่อย เหงื่อท่วม เหอๆ แต่มันส์ดี

คราวหน้าจะไปอีก  

 

ปล. แต่งรูปก่อนเดี๋ยวมา up

 

เมื่อเช้าเกิดเหตุการณ์ประหลาดจนผมเองขนลุก

ตอนที่ผมจะมาที่ห้องแลบที่คณะ ผมก็นึกได้ว่า เอไปยืมการ์ตูนของพี่พาสน์ที่ชั้นเจ็ดก่อนดีกว่า

ผมจึงกด ลิฟต์ ชั้น 7 พอลิฟต์เปิด ผมก็เดินไปที่ห้อง 705 ห้องแลบแต่ก็เห็นห้องพี่เขาปิดก็นึกได้ว่า

พี่เขาคงไปเรียนไบโอกัน เลยไม่มีใครอยู่ ผมก็เลยคิดว่าอึม ไหนๆ ก็ชั้น 7 แล้ว เดินขึ้นไปชั้นแปดดีกว่า

ก็เลยเดินขึ้นมา

เดินมาเรื่อยๆ

ทีละขึ้นๆ

พอถึงอีกชั้นผมเงยหน้ามา ตกใจสุดขีด เฮ้ยนี่มันประตูชั้นเก้านี่หว่า แล้วชั้นแปดหละ!!!!!!

ผมเองเริ่มสับสนว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็เดินกลับมาที่ชั้นแปด

ผมมานั่งคิดว่าตกลงเกิดอะไรขึ้นกับผม หรือว่าเวลาตอนที่เดินจากชั้น 7 มา 8 มันหายไป

หรือว่าผมเบลอเอง แต่ว่าเหตุการณ์อย่างนี้มันไม่เคยเกิดขึ้นเลย  นะโมๆๆๆๆ

 

ในเกษตร (ม.เกษตรอะนะ) มีรถเมลล์ เขียวขาว เอาไว้รับส่งเด็กๆ อาจารย์ บางทีผมเองก็อยากขึ้นอะ สาวตรึม แต่ว่ารถบางเวลานี่มันคนเยอะมากๆๆ มีทั้งหมด 3 สาย สาย 1 2 และ 3

เรื่องของรถตะไล ครั้งแรกที่ได้ยินมีคนบอกว่ามันเป็น "รถตะลุยมหาลัย" ตอนนั้นชักอยากเห็นเลยว่ามันเป็นไงวะเนี่ย โอ้วรถเมลล์นั่นเอง (ในใจผมคิด รถเวรตะไลป่าววะคนแม่งเยอะมาก) แต่ว่าพอรู้ความจริงจาก อาจารย์ที่ปรึกษา แกบอกว่าเมื่อก่อนหนะ เกษตรเขาเรียกว่าตะไล   เวลาจะมามหาลัยถ้ามีคนถามก็บอกว่า ไปตะไล=ไปเกษตร แต่มันมาเพี้ยนกะรถเมล์ได้ไงก็ไม่รู้